اولین مجله تخصصی تجهیزات موسیقی

تاثیر یادگیری موسیقی بر عملکرد ذهن کودکان

شکی نیست که یادگیری یک آلت موسیقی برای پرورش مغز مفید است؛ علم نشان داده وقتی کودکان یادگیری موسیقی را شروع می‌کنند، مغز آنها شروع به شنیدن و پردازش صداهایی می‌کند که قبلاً نمی‌توانسته بشنود. این کار به آنها کمک می‌کند تا قابلیت تشخیص نوروفیزیولوژیکی را میان برخی صداها کسب کنند که در سواد آموزی به آنها کمک می‌کند و به معنای بهبود نتایج درسی کودکان است. یادگیری موسیقی در کودکان

بسیاری از پدر و مادرها احتمالاً جمله‌های بالا را خوانده‌اند و حالا در جستجوی کلاس‌های موسیقی برای کودک خود هستند. اما اگر فرزند شما دوست ندارد موسیقی یاد بگیرد و یا علاقمند نباشد که در کلاس فعال باشد، تصمیم می‌گیرد به جای شرکت کردن در کارهای کلاسی، به دیوار خیره شود و یا بر روی کاغذ، نقش و نگار بکشد؛ این کودک در هر حال از فواید کلاس‌ها بهره‌مند نخواهند شد.

یک تحقیق تازه از دانشگاه نورت‌وسترن نشان داده که برای بهره بردن از تمام فواید یک کلاس موسیقی، نمی‌شود که کودکان فقط در کلاس بنشینند و بگذارند تا صدای موسیقی بر آنها اثر خود را بگذارد. آنها باید به صورت فعال در کلاس مشغول باشند و در کارها شرکت کنند. نینا کراس مدیر آزمایشگاه عصب‌شناسی شنوایی نورت وسترن در ایمیلی به مجله‌ی تایم گفته است:

«حتی در یک گروه دانش‌آموزان با انگیزه‌ی بالا، تغییرات کوچک در فعالیت‌های موسیقی، همچون حضور و شرکت در کلاس، قدرت پردازش نورونی بعد از تمرین موسیقی را پیش‌بینی می‌کرد».

نینا کراس، این تحقیق را به همراه جین هورنیکل، دانا ال. استریت، جسیکا سلیتر و الین تامسون از دانشگاه نورت‌وسترن انجام داده است.
به علاوه، این تحقیق نشان داد دانش‌آموزانی که در کلاس‌های موسیقی، سازی می‌نوازند، پردازش نورونی بهتری از کودکانی دارند که در کلاس‌های آشنایی با موسیقی شرکت می‌کنند. کراس در این‌باره می‌گوید:

«آهنگسازی اهمیت دارد چون تنها از راه آهنگسازی و استفاده از صدا است که موسیقی می‌تواند مغز را متحول کند».

کراس، فردی که تحقیقش در ژورنال دانشگاهی Frontiers in Psychology منتشر شده، می‌گوید: «نتایج تحقیق ما نشان می‌دهد که تجربه‌ی فعال و مشغولیت معنادار با صدا، برای تحریک تغییرات در مغز مفید است». تجربه‌ی فعال و مشغولیت معنادار به معنای حالتی است که کودکان در تمرین موسیقی و ساز فعالانه عمل کنند. به عبارت دیگر، کودکانی که در کلاس‌ها به طور مرتب حضور داشته، در کلاس توجه زیادی دارند و طبق گفته‌ی کراس «در طول درس، مطابق وظیفه پیش می‌رفتند»، تجربه‌ی فعال و مشغولیت معنادار دارند.
برای دستیابی به این نتایج، تیم کراس مستقیم سراغ منبع آن رفتند و به سر دانش‎‌آموزان سیم‌های الکترودی وصل کردند تا واکنش مغز را ثبت کنند.
بعد از اینکه موسس پروژه‌ی هارمونی (The Harmony Project) از کراس خواست تا برای موفقیت پروژه در رابطه با دانش‌آموزان یک مدرک علمی تهیه کند، تیم خانم کراس در نورت‌وسترن با پروژه‌ی هارمونی همراه شدند. پروژه هارمونی یک انجمن موسیقی است که به فرزندان خانواده‌های کم‌درآمد، خدمات آموزشی موسیقی عرضه می‌کند.

بر اساس وب‌سایت پروژه‌ی هارمونی، از سال 2008، 93 درصد از دانش‌آموزان ارشد آنها به دانشگاه رفته‌اند؛ با وجود آمار 50 درصدی ترک تحصیل از دانشگاه که در محل زندگی‌ آن‌ها رایج است. این یک دستاورد شگفت‌انگیز است و تیم نورت‌وسترن یک تحقیقی طراحی کردند تا این ارقام جالب را بررسی کنند. آن تحقیق که در ماه سپتامبر در ژورنال عصب‌شناسی (Journal of Neuroscience) منتشر شد، شواهد و مدارکی مستقیم ارائه داد که نشان می‌داد تمرین موسیقی یک تاثیر بیولوژیکی بر پرورش سیستم‌های عصبی در کودکان دارد.
به دنباله‌ی آن تحقیق، این تیم تصمیم گرفت آزمایش کند که آیا میزان مشارکت فعالانه در تمرین موسیقی واقعاً اهمیت دارد یا خیر. اینطور که مشخص شد، واقعاً اهمیت دارد. محققین به این نتیجه رسیدند که بعد از گذشت دو سال، کودکانی که نه تنها به صورت مرتب به کلاس موسیقی می‌رفتند، بلکه به صورت فعالانه نیز در کلاس‌ها مشارکت می‌کردند، نسبت به کودکانی که کمتر مشارکت داشتند، پیشرفت بهتری در روش پردازش بیان و خواندن توسط مغز نشان داده‌اند.


کراس درباره‌‎ی تفاوت پژوهش‌های تیم خود و این افسانه‌ی هم‌اکنون منسوخ که «تنها گوش کردن به برخی موسیقی‌ها هوش را بهبود می‌بخشد» و یا «تاثیر موتزارتی» گفت: «اینطور که مشخص شده، نواختن یک آلت موسیقی مهم است. ما چنین تغییرات بیولوژیکی را در افرادی که تنها به موسیقی گوش می‌دهند و موسیقی نمی‌نوازند، نمی‌بینیم. می‌توانم در این‌باره این مقایسه را انجام بدهم که بخواهید با تنها نگاه کردن به ورزش، از لحاظ جسمانی پیشرفت کنید». برای کسب فواید این کار و مشاهده‌ی تغییرات در سیستم عصبی مرکزی، باید با صدا درگیر شوید.
حالا چگونه کودکان را مشتاق به نواختن ساز کنیم؟ این به پدر و مادرها بستگی دارد. کراس می‌گوید:

«من فکر می‌کنم پدر و مادرها برای مجذوب نگاه داشتن کودکان به نواختن آلات موسیقی، باید به بینش خود اتکا کنند. آن نوع از موسیقی را که کودکشان دوست دارد، معلمی خوب و ساز مورد علاقه‌ی آنها را پیدا و تهیه کنند. آهنگسازی و خلق موسیقی باید با چیزی باشد که کودکان از آن لذت ببرند و بخواهند برای چندین سال به این کار ادامه بدهند».

پیشنهاد اکتاو  آرتیفون دستگاه آیفون شمارا به یک ساز تبدیل می‌کند
فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 2 =

  • خانه
  • بررسی
  • تاثیر یادگیری موسیقی بر عملکرد ذهن کودکان