اولین مجله تخصصی تجهیزات موسیقی

تاریخچه بیس: افق بریتانیایی

تولیدات آلمانی ، نوآوری های بومی و نسل‌های ابتدایی آمپلیفایر

اگر به دهه 50 میلادی برگردید و در یک ساز فروشی در بریتانیا قدم بزنید مشاهده میکنید که اکثر سازها دست دوم و استفاده شده هستند و یا از نظر مدل تنوع زیادی ندارند، از این رو شما برای خرید ساز دارای محدودیت در انتخاب میشوید.

منظره‌ای که مشاهده میکنید به این صورت است که اکثر گیتارها آکوستیک هستند و تعداد کمی پیکاپ‌دار و به ندرت یک ساز با بدنه توپر دیده بشود، ولی در افق دید شما هیچ خبری از یک الکتریک باس نیست. نمیتوانید محصولات «فندر» و «گیبسون» را در این ساز فروشی پیدا کنید. در واقع تکامل بیس در آمریکا مصادف بود با سال های ابتدایی پایان جنگ جهانی دوم، که به صورت غیررسمی و به دلایل اقتصادی، واردات ساز از آمریکا در بریتانیا تحریم و ممنوع شده بود و این احتمال که شما بتوانید به یک ساز فندر دسترسی داشته باشید تقریبا غیرممکن بود.

به همین دلیل وقتی که «هنک ماروین» از طریق یکی از دوستان دوران جنگش به یک ساز استراتوکستر فندر دست پیدا کرد از مشاهد چنین سازی شگفت زده شد و به مانند این بود که یک پیام به او وحی شده باشد؛ زیرا به دلیل مسایل و ضعف اقتصادی و عقب ماندگی صنعتی شکل گرفته از جنگ جهانی، سازهای مورد استفاده ی اغلب نوازنده های بیس در بریتانیا فراموس و یا هوفنر بود که هر دو متعلق به کشور آلمان بودند.

هر دو شرکت از سال 1956 خط تولید خود را راه اندازی کردند، از کیفیت قابل ملاحظه ای نیز برخوردار بودند و توانسته بودند سهم زیادی از بازار بریتانیا را بدست بیاورند. از جمله نوازندگان بزرگی که از این سازها استفاده میکردند میتوان به جت هریس در گروه های The Drifters و The Shadows ، هنیز برت ، لیکوری لاکینگ ، جو میک ، جان گوستافسان و وایمن -نوازنده رولینگ استون- اشاره کرد.

نبودن یک تولید کننده با کیفیت و مدرن در بریتانیا بسیاری از طراحان را در این کشور به فکر انداخت که بتوانند این عقب ماندگی را جبران کرده و در این بازار در حال شکل گیری، در جهان برای خود سهمی پیدا کنند.

  تاریخچه بیس

پیشنهاد اکتاو  تاریخچه الکتریک باس. بخش دوم ، فراتر از فندر

Burns

مسیر تکاملی باس در بریتانیا بدون یک رهبر و قهرمان نماند و در سال 1959 جیم برن افسانه ای با همکاری هنری ویل یک خط تولید گیتار و بیس الکتریک با نام «Burn» راه اندازی کرده و مشغول به فعالیت شدند. جیم برن مسئولیت تولید دسته و بدنه فیزیکی را بر عهده گرفت و هنری ویل بر روی بخش الکترونیک ساز متمرکز شد.

این همکاری هرچند طولانی مدت نبود اما در طول یک سال فعالیت مشترک توانستند سه مدل ساز جدید را با نام های Fenton، Streamline و Super Streamline تولید کنند که تمام آن ها دارای ابعاد 29.5 اینچ بودند.

در سال 1960 پس از پایان همکاری مشترک جیم و هنری، جیم همچنان مشغول به تولید ساز  برند Burn بود و هنری نیز برندFenton Weill را که ترکیبی از فامیلی خود و نام ساز اولشان بود، ایجاد کرد و شروع به تولید محصولات جدید نمود. او Streamline را اصلاح کرد و با نام جدید Contrabass عرضه نمود. جیم نیز مدل های جدیدی از گیتار را ساخت که اکثر آن ها دارای ورژن بیس نیز بودند.

جیم که در ابتدا سعی داشت نمونه های آمریکایی این ساز را بومی کند، بعد از گذشت مدتی خود تبدیل به یک ابداع کننده شد و با طراحی مدل های متفاوت نقشه های زیادی برای بازار سازهای حرفه ای و نیمه حرفه ای داشت اما  مشکلی که باعث عدم استقبال زیاد از او شد این بود که قیمت سازهای او بالاتر از سطح خرید بسیاری از نوازنده های مبتدی و نیمه حرفه ای بود و توانایی همگانی شدن را از او گرفته بود. 

یکی از سازهای جالبی که جیم ساخت، سازی 2 تکه بود که دارای پیکاپ Tri-Sonic باس و در ابعاد 5-31 اینچ بود. این ساز ابعاد نسبتا بزرگی داشت. در گذر زمان هرچه از ابعاد این مدل کاسته میشد، موفقیت آن در بازار بیشتر میشد. در دهه 60، جیم خود را در حال رقابت با شرکت های بزرگ آمریکایی میدید اما او در این رقابت یک مشکل بزرگ داشت و آن هم عدم توانایی در جلوگیری از خلاقیت و ساخت مدل های جدید بود. این ویژگی شاید در ظاهر بسیار جذاب باشد اما بسیاری از مواقع میتواند آسیب رسان هم باشد. زمانی که جیم بر روی مدل های جدید مشغول به کار بود فندر تمام تمرکز خود را بر روی سری موفق پرسیشن و جزباس که به خوبی در بازار جواب داده و توانسته بودند موفقیت های زیادی کسب کنند، گذاشته بود و میل زیاد جیم به خلاقیت باعث شده بود تا هزینه های اقتصادی زیادی به شرکت او تحمیل شود.

پشت خط

در دهه پنجاه در بریتانیا همانطور که یافتن ساز بیس در سازفروشی ها بسیار سخت بود این امر برای لوازم جانبی و مورد نیاز آن نیز صدق میکرد و شما به سختی میتوانسیتد آمپلیفایر مناسب پیدا کنید.

طراح الکترونیک ،چارلز واتکینز، در آن دوره مشغول طراحی آمپلی در بریتانیا بود و 3 مدل Clubman, the Dominator the Westminste در بازار بریتانیا به فروش میرسید که عمده آمپلیهای بازار را شامل میشد. اگرچه این آمپ ها قیمت مناسبی داشتند و به نسبت، در بریتانیا در دسترس بودند اما برای بیس مناسب نبودند و توانایی پخش صدای خوبی برای بیس نداشتند و نیاز به آمپ مناسب در بریتانیا به شدت حس میشد.

این شرکت ابتدا آمپلی را توسط واسطه از آمریکا وارد میکرد ولی از سال 1935 تصمیم به تولید در بریتانیا گرفت و در سال 1947 از تقویت آر اس آ موفق به تولید آمپ Selmer  شد. در سال های بعد نیز تعداد محدودی کیوب برای جز ساخت. جت و بروس ،نوازنده های گروه های Drifters/Shadows، از این آمپ ها استفاده می کردند؛ تا زمانی که دیک دینی با طرحی خلاقانه ، آمپلی جدیدی به نام Vox  را طراحی کرد که توسط شرکت جنینگ تولید شد.

تاریخچه بیس

گروه ها شروع به استفاده از آمپ Vox Ac 15 برای هر 2 ساز گیتار و بیس کردند و نتیجه مثبتی گرفتند اما  مشکلی که وجود داشت این بود که برای حجم بالای تماشاچیان در اجرا، قدرت آمپ جوابگو نبود و این احساس نیاز مقدمه ای بود برای تولد آمپی که تبدیل به یک افسانه بریتانیایی شد. این آمپ که Vox AC30 نام داشت دارای اسپیکرهای به شدت قدرتمندی بود، دارای 2 ورژن گیتار و باس بود و توانست به خوبی این نیازها را برطرف کند.

با تمام قدرت و کیفیتی که این آمپ دارا بود اما باز هم قیمت بالای آن باعث شده بود که بسیاری از نوازنده ها توانایی خرید چنین آمپی را نداشته باشند و مجبور به استفاده از آمپ های قبلی و حتی اسپیکرهای خانگی باشند. 

تاریخچه بیس

در دهه 60 که موسیقی پاپ در جهان گسترده شد و محبوبیت زیادی به دست آورد، تجهیزات آمریکایی نیز به صورت گسترده به بازار بریتانیا  راه پیدا کردند؛ هرچند نسبت به معادل اروپایی خود قیمت بالاتری داشتند اما از تنوع و کیفیت بیشتری برخوردار بودند. این که طی 2 دهه پس از جنگ جهانی قدرت خرید در بریتانیا افزایش پیدا کرده بود و صنعت موسیقی نیز دارای رشد روز افزون بود، باعث استقبال از تجهیزات مدرن جهانی شد.

با وجود این که تجهیزات غربی به بازار هجوم آوردند اما بسیاری از محصولات اروپایی و بریتانیایی مانند هوفنر و فراموس توانستند خود را در بازار حفظ کنند و حتی طی دهه های بعد محصولاتی مانند Vox سهم بزرگی را از بازار جهانی به دست بیاورند.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 + 3 =